Concerten Witte Kerk17 mei: PIU CORDE
Het herontdekken van klassieke en vroeg-romantische muziek op historische instrumentenWij zijn een pianoforte-trio dat gespecialiseerd is in de verscheidenheid en rijkdom van muziekstijlen in Europa in de tweede helft van de 18e en het begin van de 19e eeuw. Onze missie is om muziek die in de vergetelheid is geraakt, terug te brengen naar het publiek. In onze programma's combineren we minder bekend repertoire met de muziek van (hedendaagse) grote namen zoals Haydn, Mozart en Beethoven. Op deze manier wordt hun werk in de muzikale context van die tijd geplaatst en vanuit een ander perspectief bekeken. In onze concerten proberen we de intieme kamermuzieksfeer na te bootsen die destijds bij dit genre hoorde. De muziek uit deze politiek en sociaal turbulente periode bevat een breed scala aan emoties die snel veranderen. Men vindt er melancholie, verlangen, vreugde en angst. Piú Corde wil de emoties die in de muziek besloten liggen, doen herleven en ze naar het publiek brengen. In hun voortdurende zoektocht naar een uitdrukkingsvorm experimenteert de groep met de klankmogelijkheden van historische strijkstokken, snaren en kleppen.
15 maart: Tell it to the Sky
Op 15 januari bracht componist Maarten Ornstein Tell it to the Sky in première: zes nieuwe liederen op poëzie van dichters uit Gaza: Mohammed Moussa, Nour, Hala Salah en Abdel el Ramadi.
Alle gedichten zijn geschreven tussen 7 oktober 2023 en nu terwijl de wereld toekeek hoe onbeschrijflijke verschrikkingen zich in Gaza voltrokken; het is aangrijpende poëzie die zowel hoop als wanhoop beschrijft van een volk op de rand van de ondergang: hoop om de dag van morgen te kunnen overleven, op het terugvinden van een geliefde, hoop op regen en bloemen; wanhoop om verloren vrienden en familie temidden van de schier eindeloze slachtingen, destructie, honger en chaos.
Voor componist Maarten Ornstein is het belangrijk om deze dichters een stem te geven en hun getuigenissen te laten doorklinken in muziek. Hij componeerde de zes liederen plus instrumentale verbindingen voor bariton, cello en piano.
Twee video’s op Youtube
Musici: Mattijs van de Woerd - bariton
Nuala McKenna - cello
Antonii Baryshevskyi - piano
Manja Topper - poëzievoordracht (Toneelgroep Dood Paard)
15 februari: Alles van Beethoven
Het idee om alle 32 pianosonates van Beethoven te spelen, kwam eigenlijk voort uit een terloopse opmerking van een van mijn mentoren, de Canadese pianist Anton Kuerti. Tijdens een masterclass jaren geleden merkte hij op dat elke Beethovensonate een eigen muzikale of technische uitdaging voor pianisten vormt. Ik mompelde iets in de trant van dat dat misschien wel klopte, maar dat er een aantal sonates waren die ik gewoon niet... leuk vond. Hij keek me aan, haalde zijn schouders op en zei: "Precies daarom moet je ze ALLEMAAL bestuderen."
Zijn opmerking maakte indruk op me, en de volgende keer dat ik gevraagd werd om een soloprogramma te spelen, besloot ik een van die sonates die ik aanvankelijk had afgewezen, toch eens te proberen: de sonate in G majeur, opus 31 nr. 1. 1. Ik moest er echt hard voor werken (het is niet makkelijk) en ik begon spijt te krijgen van de hele onderneming, maar er gebeurde iets grappigs terwijl ik worstelde om het stuk technisch onder de knie te krijgen. Ik realiseerde me dat ik het was gaan waarderen – hoe innovatief en efficiënt Beethoven kon zijn met kleine motieven, de bijna absurde humor in zijn muziek.
Dus probeerde ik er nog een, en nog een, en voordat ik het wist was ik halverwege met het leren van alle 32 pianosonates. Toen besloot ik er echt voor te gaan en streefde ernaar om alle 32 pianosonates van Beethoven in concert uit te voeren. In de tussentijd heb ik Beethoven gespeeld in Nederland, het Verenigd Koninkrijk, de VS, Canada...
Ik had mijn project zo gepland dat het zou eindigen met de 250e verjaardag van Beethovens geboortejaar in 2020, maar zoals we ons allemaal herinneren, werd dat jaar iets heel anders toen een pandemie de wereld lamlegde. En daarna was het leven druk en begon ik aan andere projecten - waaronder het opnemen van alle tien vioolsonates van Beethoven - maar onlangs bedacht ik me dat ik dit soloproject dat ik was begonnen, toch wilde afmaken, dus hier ben ik dan.
Ik heb nog vijf sonates te gaan - en na dit weekend zullen dat er nog maar drie zijn. Het is een geweldige ervaring geweest, en het mooiste is dat ik Ludwig een beetje beter heb leren kennen sinds ik hiermee ben begonnen.
Shuann Chai
18 januari: Van Barok tot Bartòk
Met Ars Musica Blaaskwintet blazen we graag op 18 januari het overvloedige stof van het oude jaar weg, en zoeken we naar nieuwe vergezichten voor 2026.Net zo als strijkers in kleine groepjes van 3, 4 of vijf bij elkaar zijn gaan zitten om al die prachtige Trio's, Strijkkwartetten en Kwintetten te spelen, zo hebben blazers elkaar opgezocht om de klankkwaliteiten van hun afzonderlijke instrumenten te laten samensmelten tot een betoverend geheel. We kennen de koperensembles, de klarinet-ensembles, de fluitkwartetten en -orkesten, allemaal samengesteld uit in wezen dezelfde instrumenten.
Het meest avontuurlijke ensemble in dit spectrum is het blaaskwintet. Grotere verschillen in klank dan tussen de oer-etherische, dwarsgeblazen fluit, de nasalere hobo en donkere fagot met hun dubbele riet, de van een enkel riet en totaal andere boventonen voorziene klarinet, en het echte buitenbeentje, de hoorn, zijn nauwelijks denkbaar. Mooi is dat juist die hoorn, de enige koperblazer, de grote samensmelter is in dit voor conflict en disharmonie geschapen lijkende ensemble.
Het Ars Musica Blaaskwintet dankt zijn naam aan de gelijknamige organisatie van koor- en orkestdirigent Patrick van der Linden, die koorzang en intensieve muziekeducatie als basis heeft voor een gezamenlijke missie: "hoogwaardige muziek overdragen over de generaties heen".
Hun programma "Van Barok tot Bartòk" is een afspiegeling van de programmering van het grotere Ars Musica. Stukken uit verschillende, soms uithoeken van de muziekgeschiedenis, vormen een boeiende en indrukwekkende staalkaart van wat je met een blaaskwintet allemaal kunt doen. We horen muziek van Telemann en Mozart, naast de laat-romanticus Zemlinsky, en de pioniers van de nieuwe muziek Milhaud en Bartòk. De invloedrijke muzikale alleskunner uit Boedapest, Ferenc Farkas, en het door jodenvervolging vermorzelde, tegendraadse Praagse genie Erwin Schulhoff, geven een speciale Oost-Europese smaak aan dit programma.
21 december: The lonely violinist. Gerard Spronk viool solo
Over het programma
Een paar dagen voor Kerst is onze sfeervolle Witte Kerk het toneel van een intieme muzikale wereld vol verbeelding, virtuositeit en ontroering. Violist Gerard Spronk neemt het publiek mee op een persoonlijke reis door eeuwen muziek – van de barokke mystiek van Biber tot de sprankelende energie van Bach, van rauwe eenzaamheid tot ritmische uitbundigheid, een improvisatie die ter plekke ontstaat. Er is volop ruimte voor de sfeer van de tijd van het jaar: van reflectie en verstilling tot aan grote speelvreugde. Het afwisselende repertoire weerspiegelt de veelzijdigheid van de viool als solo-instrument. Niet echt een doorsnee vioolrecital, maar muziek als een verhaal, een ervaring, een avontuur.
Vier noten
Het concert opent met de Passacaglia van Heinrich Ignaz Franz Biber – één van de meest iconische werken uit het solorepertoire. Vier steeds terugkerende noten vormen de basis voor een opeenvolging van variaties. Muziek als een gebed.
Eigentijdse emoties, theatrale flair
De “Lonely Suite” van Lera Auerbach is een zesdelig mini-ballet voor één violist. Muzikale gedachten die voortdurend verspringen. Auerbachs muziek hebben we eerder gehoord in de Witte Kerk, o.m. door het Delta Pianotrio.
Ritmiek, energie, een vleugje jazz
Met Joey Roukens’ ‘Un Cuadro de Yucatán’ verhuist de viool naar zonniger oorden: ritmisch, brutaal, virtuoos en vol onverwachte wendingen. Een eigentijdse Nederlandse klassieker in wording.
Na de pauze: muziek van het moment
Gerard Spronk stelt zichzelf een vraag die veel klassieke musici bezighoudt: waarom improviseren we eigenlijk nooit? Het beste antwoord is het gewoon te gaan doen.
Bach – de tijdloze meester
De Partita nr. 3 in E groot (BWV 1006) van Johann Sebastian Bach is pure vreugde. Van de sprankelende ‘Preludio’ tot de elegante dansen die erop volgen.
Dankbaarheid
Het meest persoonlijke moment van de avond komt helemaal aan het einde. ‘Gratitude’ is gecomponeerd door Frank Spronk, de vader van Gerard. Die kreeg het cadeau toen hij als 18 jarige alleen op reis ging naar Amerika. Het is een verstilde, spirituele meditatie, opgebouwd rond één enkele toon.
16 november: Merel Vercammen (viool) en Maya Fridman (cello)
Programma
Peteris Vasks Castillo Interior
Bach Tweestemmige Inventies (met geïmproviseerde cadenzen)
Sofia Gubaidulina Rejoice, Shalygin Angel
Wij zijn erg blij dat we deze bijzondere jonge musici bereid hebben gevonden om in de Witte Kerk te komen spelen. Zij volgen elk een geheel eigen weg, zijn bijvoorbeeld erg geïnteresseerd in verbindingen tussen muziek en zulke uiteenlopende gebieden als wiskunde en religie. In Gubaidulina en Vasks hebben zij wat dat laatste betreft geestverwanten gevonden, getuige bijvoorbeeld de hieronder geciteerde uitspraak van Gubaidulina. Net als bij haar neemt improvisatie een belangrijke plaats in in hun muzikale leven. Merel en Maya zijn allebei erg succesvol als solist en als kamermuziekspeler, maar dit duo is voor hen heel speciaal en waardevol.
Pēteris Vasks (Aizpute (Letland), 1946) is een Lets componist, geboren als zoon van een predikant. Hij verwerkt oude Letse muziek in zijn composities en zijn muziek gaat meestal over de strijd van mens en natuur; de schoonheid, maar tegelijk ook de dreiging van de natuur. Zoals we wel vaker bij componisten uit de wat noordelijker gelegen gebieden zien, verwijst ook hij met zijn muziek naar de bedreigingen van de natuur, zoals toenemende ontbossing
Sofia Goebaidoelina studeerde piano en compositie in Kazan, daarna compositie in Moskou. Zij weigerde zich te conformeren aan het socialistisch-realisme. Bij haar eindexamen werd ze door haar professoren berispt, maar Dmitri Sjostakovitsj moedigde haar aan om verder te gaan. "In turbulente tijden hebben zijn woorden mij op de been gehouden", zei Goebaidoelina daarover.
Door haar problemen met de Sovjet-autoriteiten werd haar werk niet uitgevoerd. Maar dankzij gerenommeerde musici zoals violist Gidon Kremer en cellist Mstislav Rostropovitsj werd zij buiten de Sovjet-Unie ontdekt en gewaardeerd.
Pianiste Maria Joedina zei over Goebaidoelina: "Bij Sofia Goebaidoelina betovert de buitengewone puurheid, het geloof in haar creatieve weg, in mensen, in de schoonheid en waarheid van de wereld." Net als Joedina bekeerde Goebaidoelina zich tot het Russisch-orthodoxe geloof. Goebaidoelina zei: "Ik ben ervan overtuigd dat haast alle kunst religieus is, omdat kunst en religie hetzelfde doel hebben: de verbinding tot stand brengen tussen het ik en iets volkomens."
Ode aan Henry Purcell, 12 oktober 2025
Twee countertenoren, twee blokfluiten en een drie man sterke continuogroep: een schitterende en zelden te horen combinatie. Het is de bezetting van An Ode on the death of Mr. Henry Purcell van John Blow.Purcell stierf 330 jaar geleden in november 1695. De ‘Britse Orpheus’ was in zijn tijd al immens populair. Zijn aria In vain the am’rous flute uit Ode on St. Caecilia’s Day heeft dezelfde bezetting als Blow’s ode.
Deze ontroerende muziek van tijdloze schoonheid wordt uitgevoerd door twee jonge, veelbelovende Nederlandse countertenoren samen met instrumentalisten die hun sporen in de oude-muziekwereld ruimschoots hebben verdiend. Vocale stukken worden afgewisseld met veelkleurige triosonates van Purcell en Locke uit het laat 17e-eeuwse Londen.
David van Laar en Daniel Elgersma- countertenor
Saskia Coolen en Bert Honig- blokfluiten
Cassandra Luckhardt - viola da gamba
Menno van Delft- klavecimbel en orgel
Jeremy Bass- theorbe
14 september: Trio Claro
Trio Claro:
Marta Xavier (Portugal) – klarinet
Arjen Vredenberg (Nederland) – cello
Jui-Sheng Li (Taiwan/Canada) – piano
Programma (luister evt via Spotify):
Johannes Brams – Trio Op. 114 (1891)
Bernhard Lang – Monadologie XXVII Brahms-Variations (2013)
Robert Muczynski - Fantasy Trio Op. 26 (1969)
Gabriel Fauré – Trio Op. 120 (1923)
We beginnen en eindigen dit programma met twee grote, maar in stijl heel verschillende werken uit de kamermuziek. Zowel Brahms als Fauré componeerden deze trio’s aan het einde van hun leven. De twee stukken behoren tot de top van hun kamermuziek repertoire. Beide componisten hadden in die fase van hun leven enige aansporing nodig om hun componeerwerk weer op te pakken. Bij Brahms bracht de beroemde klarinettist Richard Mühlfeld de nodige inspiratie, voor Fauré was het zijn uitgever Durand die hem na een lange pauze opnieuw aanzette tot componeren. Hoewel Fauré het stuk schreef voor de viool, begon hij het werk als een klarinettrio, en zo wordt het dan ook regelmatig ten gehore gebracht. Hoe het ook zij, het heeft voor beide componisten tot meesterwerken geleid.
Als een sandwich daartussen klinken twee minder bekende, maar prachtig contrasterende werken. Bernhard Lang’s Monadologie is een serie variaties op het trio van Brahms. Als een soort deconstructie en gebruikmakend van effecten uit de elektronische muziek worden delen van het trio ontleed en opnieuw en met een verrassend klankpalet weer in elkaar gezet. Het Fantasy Trio van de Pools-Amerikaanse componist Robert Muczynski tenslotte, is een levendig en spannend werk met scherpe en vaak dansende ritmes, maar ook met schitterende lyrische lijnen.
Kortom, een enerverend en afwisselend programma, waarin de volle klankrijkdom van de combinatie klarinet-cello-piano ten volle benut wordt!
15 juni: RAVEL
Joe Puglia is een van onze beste en meest tot de verbeelding sprekende violisten. In steeds wisselende combinaties was hij al vele malen te gast in de Witte Kerk, het publiek kent hem en houdt van hem. Indrukwekkend was zijn zoektocht naar een nieuwe viool, waarin hij eerst afscheid nam van zijn geliefde Galeano, en daarna middels een groot aantal nieuwe composities voor viool solo de klank verkende van zijn nieuwe instrument.
Ditmaal sluit hij het vijftiende seizoen van de serie af samen met pianiste Ellen Corver, in een programma gewijd aan Maurice Ravel. Diens tweede Sonate (een hartewens van Ellen!), en het als "showpiece" beschouwde maar wonderschoneTzigane worden gespeeld, naast muziek van Janaçek en Fauré. Een heerlijke avond om een veelbewogen seizoen mee af te sluiten, en de zomer mee in te gaan.
Zo. 15 juni 15.00, Witte Kerk Heiloo : Joe Puglia (viool) en Ellen Corver (piano) spelen Ravel, Janaçek en Fauré
16 mei Ensemble Odyssee
Venetiaanse pracht in Saksen
Echo's van Venetië aan het hof van Dresden
Werken van Antonio Vivaldi, Johann Georg Pisendel, Fortunato Riedel, Jan Dismas Zelenka
Venetiaanse elegantie of Saksische pracht? Zuidelijke flair of Duitse precisie? Ga met Ensemble Odyssee mee op een verkenning van de verschillende stijlen die tussen Venetië en Dresden ontstonden.
Centraal staat Johann Georg Pisendel, de belangrijkste Duitse vioolvirtuoos van zijn tijd. Als concertmeester van het gerenommeerde Dresdener Hoforkest ontwikkelde Pisendel een hechte vriendschap met niemand minder dan Antonio Vivaldi tijdens zijn jarenlange verblijf in Venetië. Hun wederzijdse inspiratie bracht Vivaldi ertoe verschillende sonates en concerten aan zijn getalenteerde Duitse collega op te dragen. Veel van deze werken werden door Pisendel zelf naar Dresden meegenomen en worden nog steeds bewaard in de Staatsbibliotheek van de stad.
In dit bruisende programma neemt Ensemble Odyssee je mee op een reis tussen deze twee culturele centra, waarbij blokfluit, hobo en viool om de beurt schitteren. De muziek van Vivaldi, Pisendel, Fasch, Janitsch en Riedel laat zien hoe verschillend – en toch verbonden – hun muzikale werelden waren. Bereid je voor op een avond vol muzikale contrasten en levendige dialogen tussen twee van de meest opwindende steden uit de baroktijd!
Anna Stegmann – blokfluit
Georg Fritz – barokhobo
Eva Saladin – barokviool
Andrea Friggi – klavecimbel
21 april Vespucci Kwartet
Lisanne Soeterbroek – vioolMarieke Kosters – viool
Stephanie Steiner – altviool
Douw Fonda – cello
Programma:
Beethoven Strijkkwartet no. 11 "Serioso"
Caroline Shaw Entr' Acte
Debussy Strijkkwartet
Het Vespucci strijkkwartet werd opgericht in 2009 en speelt inmiddels op vele podia en festivals in Nederland, Duitsland en België. Ze waren live op de radio te beluisteren bij programma’s als Opium, Diskotabel en Spiegelzaal. In 2015 openden zij de nieuwe vleugel van het Van Gogh-museum in het bijzijn van prinses Beatrix. In 2014 brachten zij hun eerste CD ‘Debut’ uit met werken van Mozart en Dvorák. In 2019 kwam het vervolg met een CD met werken van Haydn, Webern en Brahms. Beide CD’s werden uitgebracht bij het label Footloose.
De leden van het kwartet zijn ook in de orkestwereld actief. Zo is Lisanne 1e concertmeester van het Antwerp Symphony Orchestra, Douw Fonda plaatsvervangend aanvoerder, Stephanie altvioliste en Marieke 1e violiste van het Nederlands Philharmonisch Orkest.
Sinds 22/23 heeft het Vespucci Kwartet haar eigen serie ‘Vespucci & Friends’, waarin zij 4 afwisselende concerten in (meestal) Amsterdam Noord organiseren. “Friends” die al voorbijkwamen waren o.a. cellist Anton Spronk, acteur Sieger Sloot, mezzosopraan Helena van Heel, regisseur Job Raaijmakers en concertdramaturg Roswitha Devrient.
Naast hun reguliere concerten, heeft het kwartet zich de afgelopen paar jaar ook beziggehouden met het ontwikkelen van bijzondere concerten/voorstellingen. Zo ontstonden het filmproject ‘Kreutzersonate’ met video-artist Michal Grycko, het dansproject ‘Prokofiev moves’ met prima ballerina Maria Seletskaja (Koninklijk Ballet Vlaanderen) en kindervoorstellingen ‘De Nieuwe Kleren van de Keizer’ (5+) en Peter en de Draak (5+) met acteur Steef Hupkes. Het concept van deze voorstellingen werd steeds ontworpen door primarius Lisanne Soeterbroek.
In Corona-tijd werkte het kwartet veelvuldig mee aan livestreams, te vinden op hun YouTube-kanaal. In 2021 richtten zij Stichting Vespucci Kwartet op. Sindsdien kunt u ook ‘Vriend van het Vespucci Kwartet’ worden.
16 februari: BACH!
Maarten Ornstein basklarinet
Mike Fentross theorbe
BACH! is het nieuwste programma van Mike Fentross en Maarten Ornstein, en is opgebouwd rondom de beroemde Goldberg Variaties, door Bach zelf overigens ‘veranderingen’ genoemd. De centrale en welbekende hoofdmelodie verschijnt voor het eerst in Anna Magdalena Bach’s Notenbüchlein, een muziekboek met stukken die in huize Bach aan de keukentafel hebben geklonken. In al zijn eenvoud is het thema indrukwekkend en tegelijkertijd één van de meest ontroerende instrumentale stukken ooit geschreven.
Maarten Ornstein en Mike Fentross hebben een bijzondere bewerking gemaakt van deze variaties voor basklarinet en theorbe. Door juist deze instrumenten te kiezen, halen ze de gelaagdheid van Bachs muziek nog meer naar voren. Het resultaat is een nieuwe kijk op Bachs variaties, vol kleur en dynamiek – alsof je zijn geniale werk voor het eerst opnieuw hoort.
Naast de Goldberg Variaties wordt het programma aangevuld met muziek van Willem Breuker, Girolamo Frescobaldi en Karlheinz Stockhausen.
In 2022 werd aan luitist Mike Fentross en basklarinettist Maarten Ornstein de Willem Breuker prijs uitgereikt in het Bimhuis Amsterdam. De prijs werd toegekend vanwege hun baanbrekende artisticiteit waarmee zij muziek uit verschillende tradities weten te verbinden.
22 december: DON'T LEAVE
Ensemble de Nootzaak
Paolo Gorini (piano)
Niels Pol (hobo)
Marco Danesi (klarinet)
Henk Veldt (hoorn)
Suzanne van Berkum (fagot)
Programma
Ludwig van Beethoven - Ouverture Leonore (arr. Henk Veldt)
Frederic Delius - enkele Danish Songs voor verschillende bezettingen
Gustav Holst - Kwintet in a-mineur (Op. 3 H. 11)
-------pauze--------
Frederic Delius - enkele Danish Songs for verschillende bezettingen
W.A. Mozart - Kwintet in Es-majeur (KV 452)
24 november 2024, ZIJ aan ZIJ. Shuann Chai en Ellen Corver spelen piano quatre-mains
W.A. Mozart Sonate in F-groot
R. Schumann Bildern aus Osten op. 66
M. Ravel Ma Mere l'Oye
Mayke Nas Digi2
Quatre-mains spelen, dat doe je met je kleine zusje, zei Gerard Bouwhuis jaren geleden. Maar hij kwam met Ellen Corver, en speelde met haar Strawinsky's Sacre du Printemps. Prachtig en indrukwekkend.
Ellen komt nu terug met Shuann Chai. Twee pianisten die het kleine-zusje-stadium in alle opzichten zijn ontgroeid. Maar het blijft ontzettend leuk, quatre-mains spelen.
En er zijn geweldige stukken voor geschreven. Mozart was een van de eersten die volwaardige sonates schreef voor vierhandig piano, briljant en groot opgezet, maar ook intiem. Voor thuis in de huiskamer, zoals ook de vele latere bewerkingen van symfonisch repertoire gemaakt waren om thuis naar deze grote werken te kunnen luisteren.
Ravel's Ma Mère l'Oye, dat hij later voor orkest bewerkte is een originele compositie voor 4-handig piano. Sprookjes van Moeder de Gans… het is een echte, betoverende sprookjeswereld, feëriek, zoals tot uitdrukking komt in de titel van een van de delen, Le Jardin Féerique. Er zijn Oosterse pagodes en andere kleurrijke, betoverende beelden. Ravel op zijn allerbest, en de lievelingscompositie van Bernard Haitink, die toch vooral geroemd werd om zijn Mahler- en Brucker-interpretaties.
Ook Robert Schumann liet zich inspireren door oude oosterse fabel-gedichten, over Abu Said. Hij herkende in deze mythische figuur een soort oosterse Tijl Uilenspiegel, die hem bij het componeren niet los niet.
Van Mayke Nas is het recentste stuk, speels, gebaseerd op klapliedjes voor kinderen. De piano wordt een soort slagwerkinstrument, zoals Strawinsky altijd al vond… moeilijk uit te leggen, je moet het horen en zien.
Mayke Nas (1972) componeerde voor de meeste grotere Nederlandse muziekensembles, en voor orkesten als het Concertgebouworkest en het Rotterdams Philharmonisch. Vaak maken theater, video, tekst & choreografie deel uit van haar composities. Ook haar titels zijn theatraal, zoals “To hell” voor altviool en orkest en “No reason to panic” voor blaasorkest, contrabas en slagwerk. DIGIT #2 schreef Nas in 2002.
27 oktober 2024, Delta Pianotrio in Heiloo
Het Delta Pianotrio heeft in 11 jaar tijd een grote internationale reputatie opgebouwd met zijn diep-persoonlijke klank, onverwoestbare muzikaliteit en knetterende energie. In Zaandam zijn zij geregeld te gast geweest, met muziek van b.v. Haydn, Beethoven en Dvorak, maar ook met gloednieuwe stukken van o.m. Lera Auerbach.
Voor ons kleine podium in Heiloo is het een grote eer en genoegen te merken dat deze wereldwijd optredende musici heel graag hier terugkomen. Juist de intimiteit van onze Vermaning met haar sublieme akoustiek sluit goed aan bij hun opvattingen over wat muziek maken eigenlijk is: een vorm van heel directe en intense communicatie. En het publiek hier: altijd heel geconcentreerd en dankbaar om voor te spelen.
Het "Aartshertog" trio schreef Beethoven in 1811 voor zijn vriend, leerling en sponsor de Oostenrijkse aartshertog Rudolf. Beethoven zelf speelde de première, niet heel goed schijnt het, door zijn afnemende gehoor (het was zijn laatste optreden als pianist...), maar het stuk werd goed ontvangen en is in onze tijd gebruikt als filmmuziek (Coen Brothers: The man who wasn't there), en zelfs als structureel element in "Kafka aan het strand" van Haruki Murakami.
"Verklärte Nacht" is een vroege compositie van Arnold Schönberg, in een nog hoogromantische stijl. Inspiratie vond Schönberg in het gelijknamige gedicht van Richard Dehmel, en in zijn verliefdheid op Mathilde von Zemlinsky, de zus van zijn vriend Alexander, ook een vooraanstaand componist. Weelderige harmonieën, heftige gemoedsbewegingen, uitersten van expressie tekenen dit symfonisch gedicht. Oorspronkelijk voor 6 strijkers geschreven is het stuk ook bewerkt voor strijkorkest, èn voor pianotrio. Mede-oprichter van ons eigen Schönberg Ensemble Henk Guittart schreef recent een nieuwe trio-bewerking van deze meesterlijke compositie.
28 september Nieuw Amsterdams Peil
Morton Feldman: Piano, violin, viola, cello.
Wanneer het op de aard van zijn late composities aankwam, sprak Morton Feldman graag over ‘landschappen in de tijd’. Tijdens een lezing in Middelburg eind jaren tachtig zei hij daarover: ‘Mijn stukken zijn niet lang, de meeste zijn zelfs te kort. Analytisch gezien zijn mijn stukken misschien lang, maar als je ernaar luistert, lijken ze te horen bij het landschap van tijd dat ik breng.’ Dit citaat gaat zeker op voor Feldmans laatst voltooide compositie Piano, Violin, Viola and Cello (1987). In vergelijking met eerdere stukken zoals het Tweede Strijkkwartet (1983) en For Philip Guston (1984), die beide meer dan drie uur duren, is dit atypische pianokwartet van bijna tachtig minuten een relatief kort werk. In dit stuk kwam Feldman tot een laatste verfijning van zijn componeermethode, die het midden houdt tussen herhaling en variatie. Het is muziek zonder contrasten; er zijn geen climaxen, geen melodieën en geen polyfonie. Bovendien speelt alles zich af binnen een relatief klein toonbereik. Maar juist binnen deze begrenzingen roept Feldmans muziek een enorm gevoel van sereniteit en tijdloosheid op. ‘Feldmans stukken beginnen niet echt en eindigen niet’, aldus een treffende karakterisering van pianist Steffen Schleiermacher in het cd-boekje. ‘In plaats daarvan verschijnen ze kortstondig uit de eeuwigheid [...] om terug te keren naar de stilte waaruit ze vandaan kwamen.’ (JWvR)
zo. 26 mei: Joe Puglia's Temporary Pianotrio.
Joe Puglia (viool), Örs Köszeghy (cello) en Ellen Corver (piano) spelen:
Ernest Bloch (1880-1959)
Three Nocturnes voor Piano Trio (1924)
I. Andante
II. Andante quieto
III. Tempestoso
Ludwig van Beethoven (1770-1827)
Piano Trio No. 3 in c klein, Op. 1, No. 3
I. Allegro con brio
II. Andante cantabile con variazioni
III. Menuetto. Quasi allegro
IV. Finale. Prestissimo
pauze
Johannes Brahms (1833-1897)
Piano Trio No. 2 in C groot, Op. 87
I. Allegro
II. Andante con moto (Tema con variazioni)
III. Scherzo. Presto - Trio. Poco meno presto
IV. Finale. Allegro giocoso
Zo. 21 april: Marco Danesi (klarinet) speelt klarinetkwintetten van Brahms en Golijov met internationaal strijkersensemble
Osvaldo Golijov opent de deuren naar zijn wereld met een prelude. De meditatieve sfeer en lang aangehouden akkoorden begeleiden de luisteraar in een lange en onrustige muzikale reis. Het eerste deel klinkt als een hartslag die wild aan het versnellen is. Terwijl de klarinet een muzikale lijn begint met lange noten, herhaalt het strijkkwartet juist obsessief acht noten. Hierdoor ontstaat er een zwaartekrachtsveld waarin de twee contrasterende lijnen zich nooit verenigen maar wel samenkomen als de krachten van God en de mensheid. Het tweede deel klinkt als een overslaande hartslag: het ritme van de dood. De klarinet en de viool houden een monoloog als verhalenvertellers, terwijl het strijkkwartet de rol van klezmer band op zich neemt. Het derde en laatste deel klinkt als de toverfluit van een herder. Het is een sierlijke en zoete melodie die het publiek tegen het einde van de reis weer in rustige sferen brengt. De compositie eindigt met een postlude waarin een vraag wordt gefluisterd: Wat is de motor van het leven? De vraag blijft onbeantwoord.
ZO. 17 maart, 15.00 uur:
J.S. BACH: JOHANNES PASSION
Solisten:
Marcel Reijans Evangelist
Sven Weyens Christus
Wendeline van Houten Sopraan
Talitha van der Spek Alt
Jeroen Helder Tenor
Christian Beutel Bas
Barokensemble en Koor Eik en Linde o.l.v. Henk Verhoef, orgel
De passiemuziek bij het evangelie van Johannes is een van die grote meesterwerken van Bach die ieder jaar in Nederland wel uitzonderlijk vaak worden uitgevoerd: in concertzalen en kerken, groot en klein, beroemd en bescheiden, door het hele land verspreid. In de weken voor Pasen gaan jong en oud, arm en rijk, hoofd- en handwerkers, gelovigen en sceptici, eendrachtig ter kerke of naar de concertzaal om zich over te geven aan het aangrijpende verhaal van de uitlevering, de marteling en de dood van Jezus van Nazareth.
Speciaal voor die kleine kerken, maar ook uit muzikale overwegingen, voert Eik en Linde de Johannes uit met een zo licht mogelijke instrumentale bezetting en een kamerkoor. Het lijnenspel van de instrumentale en vocale stemmen wordt helderder, transparanter, en de subtiliteiten van de barokke speelwijzen komen beter tot hun recht in deze kleinschalige maar niet minder indrukwekkende bezetting.
Zo. 18 februari, 15.00 u:
ARPEGGIONE
Ketevan Roinishvili, cello
Vera Kooper, piano
Programma:
Ludwig van Beethoven: 7 Variaties op “Bei Männern, welche Liebe fühlen” (Zauberflöte), WoO46
Lera Auerbach: Cello Sonate No. 1, Op. 69
I. Allegro moderato
II. Lament. Adagio
III. Allegro assai
IV. Con estrema intensitá
---- pauze ----
Franz Schubert: Sonate voor Arpeggione en Piano in a-klein, D. 821
I. Allegro moderato
II. Adagio in E major
III. Allegretto in A major
Op Youtube staan mooie opnamen van Beethoven, Schubert en Auerbach
De arpeggione, ook wel guitare d’amour, guitarre-violoncell of bowed guitar genoemd, is volgens de meeste bronnen in 1823 ontworpen door de Weense gitaarbouwer Johann Georg Staufer (1778-1853).
De term bowed guitar was eigenlijk geen slechte benaming, omdat het instrument enkele belangrijke vormkenmerken van de gitaar verenigt met de gestreken speelwijze van de vioolfamilie (zie onder). De term guitare d’amour is natuurlijk de mooiste: zoals bij de viola d’amore of de oboe d’amore verwijst hij naar de zachte, soms klagende klank. Maar de term die de geschiedenis heeft behouden is arpeggione. Staufer noemde zijn creatie zo omdat een van de belangrijkste eigenschappen van dit instrument het spelen van gebroken akkoorden was. (Het Italiaanse woord arpeggio betekent gebroken akkoord.) Vanaf 1871 werd de naam arpeggione de meest gebruikte. Dit was een gevolg van de publicatie in dat jaar van de populaire arpeggione-sonate uit 1824 van Schubert.
Ketevan Roinishvili
Ketevan Roinishvili komt uit een muzikale familie in Tbilisi (Georgië). Ketevan studeerde aan het Muziek Gymnasium bij Professor Mikheil Khoshtaria tot 2005 en werd aangenomen op het Conservatorium van Tbilisi, waar zij tot augustus 2008 studeerde bij Professor Tamara Gabarashvili. Zij sloot haar bachelor af onder leiding van Dmitri Ferschtman en haar masterexamen onder leiding van Floris Mijnders. Ook studeerde zij in Wenen bij Professor Reinhard Latzko. Ketevan sloot haar examens af met de hoogst mogelijke onderscheiding.
Ketevan won diverse nationale en internationale prijzen waaronder het Georgisch nationaal concours en het Servais international concours. Zij werkte samen met musici als Maria Milstein, Dmitri Ferschtman, en Natalia Gutman. Ook soleerde zij met diverse orkesten en werkte samen met dirigenten als Adrian Prabava en Cem Mansur. Ketevan treedt regelmatig op in binnen- en buitenland, onder andere in het kader van het Dutch Classical Talent Concours en de ‘Servais Society'. In november 2016 speelde Ketevan in het kader van de New Masters on Tour. Samen met pianist Daniël Kool zal zij spelen in Texel (Hervormde Kerk), Zwolle (Odeon), Amsterdam (Concertgebouw) en Bratislava (Slovak Philharmonic). Ketevan gaf concerten en tournees in Nederland, Frankrijk, Italië, Zwitserland, Duitsland, Rusland, Georgië en België.
De Russische dirigent Lev Markiz en de ‘Stichting vrienden van het Conservatorium van Tbilisi’ maakten het mogelijk voor Ketevan om in Nederland te komen studeren. Met hun hulp was het ook mogelijk haar huidige cello aan te schaffen. Haar strijkstok is een ‘Fetique’ in bruikleen van het Nationaal Instrumentenfonds (NMF).
www.ketevanroinishvili.com
Vera Kooper
De Nederlandse pianiste Vera Kooper wordt beschreven als een sensitief en expressief musicus, met een indrukwekkende techniek en gepassioneerde toewijding.
In 2013 was Vera mede-oprichter van het Delta Piano Trio, met violist Gerard Spronk en celliste Irene Enzlin. Het trio won talloze prijzen, waaronder in 2020 de "Anton Kersjesprijs”, en trad veelvuldig op in Europa, Rusland, Israël, China, Korea, Indonesië en de VS.
De debuut-cd van het trio, met pianotrio’s van Taneyev en Borodin, alsmede hun tweede cd “The Mirror with Three Faces“, met werken van Lera Auerbach en Dmitri Sjostakovitsj en hun meest recente opname “Origin“, in 2022 uitgebracht bij Challenge Classics, ontvingen uitstekende kritieken in toonaangevende vakbladen als Diapason, BBC Music Magazine, Gramophone, de NRC en Luister.
In 2020 bracht Vera haar eerste solo-CD uit, "Hope", met werken van Ludwig van Beethoven en John Corigliano. Daarnaast maakte ze in 2021 een uitgebreide tournee door Nederland met Floris Kortie en de voorstelling "Het jaar 250 na Beethoven”, een theaterproductie over het leven en de pianosonates van Ludwig van Beethoven. Onlangs maakte Vera met klarinettiste Maria du Toit een uitgebreide tournee door Zuid-Afrika.
www.verakooper.com